Пишува:Наташа Доковска
Постојат луѓе што не се мерат со бројот на песни што ги испеале, туку со бројот на срца што ги допреле. За мене, Владо отсекогаш беше токму таков човек.
Го паметам уште од времето пред „Ластовица“. Тогаш сè беше некако поедноставно – се дружевме, сонувавме, верувавме дека животот има бескрајно време пред нас. Со нас беше и нашиот Реџеп Пампур. Денес, кога размислувам за тие денови, сфаќам дека не сме биле само друштво – бевме едно семејство создадено од пријателство, музика, смеа и искрена човечност.
Владо никогаш не беше само пејач. Тој беше раскажувач на емоции. Ретки се уметниците кои знаат со неколку стихови да те вратат во првата љубов, во најубавото лето, во загубата, во надежта и во миговите кога мислиш дека целиот свет е твој. Неговите песни не беа само хитови – тие станаа дел од нашите животи. Со нив растевме, се вљубувавме, тагувавме и славевме. Секоја негова интерпретација беше искрена, длабока и препознатлива уште по првиот тон.
Неговата музика не познаваше генерации. Ги спојуваше младите и повозрасните, романтичарите и оние што тешко ги покажуваат чувствата. Зад секоја песна стоеше човек кој пееше со душа, а не само со глас. Затоа неговите песни ќе продолжат да живеат долго по нас – затоа што вистинската музика не старее.
И покрај сета слава што ја стекна, Владо остана истиот скромен, топол и искрен човек што го запознав пред многу години. Никогаш не дозволи успехот да го промени. Напротив, остана близок до луѓето, достапен, насмеан и достоинствен.
Судбината сакаше најпрво да се простиме со Реџеп, а сега и со Владо. Болно е кога сфаќаш дека полека си заминува цела една генерација луѓе што го обележаа нашето време. Но, знам дека има луѓе кои никогаш не умираат. Тие продолжуваат да живеат во секоја песна што ќе ја запееме, во секое радио што ќе го пуштиме, во секое сеќавање што ќе ни ги навлажни очите.
Владо, ти благодарам за музиката што ја претвори во емоција, за пријателството, за човечноста и за сите моменти што ни ги подари. Верувам дека некаде повторно ќе седнете со Реџеп, ќе се смеете како во деновите пред години и ќе запеете, како никогаш да немало разделби.
А ние ќе продолжиме да живееме со твоите песни. Затоа што тие не беа само музика. Тие беа дел од нашиот живот.
Почивај во мир…Твојот глас никогаш нема да замолкне.
