Пошува:Наташа Доковска
Победата треба да биде момент на достоинство. Момент кога спортот ги надминува навивањата, ривалствата и емоциите, и покажува што значи да се биде голем. Но она што јавноста го виде од дел од вардарците не беше големина. Беше пад. Длабок, гласен и срамен пад.
Наместо славење на успехот, видовме вулгарност. Наместо радост, видовме понижување. Наместо пример за младите што гледаат во спортските идоли, добивме сцени кои повеќе личеа на кафанска деградација отколку на прослава на шампиони.
Да бидеме јасни: ова не е прашање дали некој ја сака Каролина, не ја сака Каролина или има приватно мислење за било кого. Никој не е должен никого да обожава. Но постои линија меѓу несогласување и јавно понижување, меѓу навивачки занес и примитивизам. И таа линија беше брутално прегазена.
Спортот не дава лиценца за однесување без граници. Дресот не е заштита од одговорност. Ако можеш да ја носиш тежината на пехарот, мораш да можеш да ја носиш и тежината на последиците.
Затоа прашањето не е дали треба да има реакција. Прашањето е дали институциите имаат доволно храброст да покажат дека постои нешто поважно од резултатот – вредностите. Ако правилата постојат само кога е удобно, тогаш тие не се правила, туку декор.
И да, треба сериозно да се отвори прашањето за санкции, вклучително и најстроги дисциплински мерки. Кога некој го валка спортот што го претставува, не може да очекува само слегнување со раменици и објаснување дека „атмосферата била таква“. Атмосферата не навредува. Луѓето навредуваат.
А посебна приказна е кога вакви моменти ги користат медиумски личности и јавни коментатори за дополнително да ја хранат најгрдата страна на јавниот простор. Луѓе како Миленко Неделковски со години опстојуваат на логиката дека колку е погрубо, толку е „поавтентично“, колку е попровокативно, толку е „похрабро“. Но грубоста не е храброст. Навредата не е став. А примитивизмот не е искреност.
На крајот останува едно прашање: што славевме? Победа? Или капитулација на елементарната култура?
Бидејќи титула без чест е само метал и хартија. А клуб што ќе ја изгуби честа – губи многу повеќе од бодови. Губи лице. И доверба.
И тоа се губи многу потешко отколку што се освојува пехар.
