Научници открија нов вид пајак во оддалечените тропски шуми на северна Австралија, кој користи досега невиден начин за лов. Наместо класична пајажина, овој мал ноќен предатор изработува свилена замка што функционира како катапулт и е специјализирана за фаќање само еден вид мравки – агресивните зелени ткајачки мравки.
Истражувачите од Macquarie University сметаат дека пајакот ја развил оваа необична стратегија бидејќи мравките се исклучително опасен плен. Тие можат да касаат, да испуштаат хемиски сигнали за тревога и за неколку секунди да повикаат цел рој како засилување.
Поради неверојатниот механизам на лов, научниците неформално го нарекле „балиста“, по античкото оружје што исфрлало камења на големи растојанија. Кога мравката ќе ја допре замката и ќе ја загризе свилата, се активира механизам сличен на пружина кој ја исфрла со огромна сила во главната мрежа на пајакот. Според истражувачите, забрзувањето што го доживува пленот е дури 15 пати поголемо од екстремните Г-сили на кои се изложени пилотите на борбени авиони.
Пајакот преку ден се крие на долната страна од листовите, а по зајдисонце се спушта по дрвјата и со часови ја гради својата сложена конусна замка од десетици свилени нишки. Научниците забележале дека токму зелените мравки се единствениот плен што го фаќа, дури и кога во близина биле пуштани други видови мравки.
Истражувачите претпоставуваат дека пајакот можеби користи и хемиски супстанции или феромони за да ги привлече токму овие мравки. Ако ова се потврди, ќе станува збор за прв познат случај во кој пајакова мрежа е еволуирана за фаќање само еден конкретен вид плен, а замката се активира од самата жртва, а не од пајакот.
Откритието, објавено во научното списание Current Biology, покажува колку се сложени и специјализирани стратегиите за преживување во природата, дури и кај мали суштества како пајаците. Научниците веруваат дека овој необичен ловец може да помогне подобро да се разбере еволуцијата на предаторските механизми кај безрбетниците.
А.Н.
