На 17-тиот Меѓународен форум за новинари за еколошки прашања во Treviso, организиран од Greenaccord ONLUS, имав можност да следам инспиративни дискусии за климатските промени и нивното пошироко влијание врз општеството.
Едно од предавањата што особено ми остави впечаток беше посветено на влијанието на климатските промени врз младите и сѐ поизразениот феномен на еко-анксиозност.
Климатските промени не се само еколошка криза, туку и психолошки и емоционален предизвик за денешната младина. Многу млади луѓе се соочуваат со чувства на страв, неизвесност и беспомошност кога размислуваат за иднината.
Важно е што еко-анксиозноста беше претставена не како нарушување, туку како природна и разбирлива реакција на реален глобален проблем. Сепак, кога се комбинира со песимизам и губење на чувство за цел, може значително да влијае врз менталната благосостојба.
Во исто време, еко-анксиозноста може да биде и сигнал за грижа, одговорност и етичка свесност — силен поттик за позитивни промени.
Во денешната дигитална средина, младите не се изложени само на реалноста на климатските промени, туку и на дезинформации и лажни вести, што дополнително ја зголемува анксиозноста и конфузијата. Ова ја нагласува важноста на едукацијата, психоедукацијата и медиумската писменост.
Клучната порака е дека поддршката на младите не значи само подигање на свеста — туку и помагање да изградат отпорност, надеж и чувство на цел, дури и во услови на неизвесност.
Н.Доковска
