Терминот „епидемија на машка осаменост“ сè почесто се појавува на социјалните мрежи, подкасти и медиуми. Тој се однесува на идејата дека денешните мажи се поосамени отколку порано, имаат помалку блиски пријателства и потешко создаваат искрени емоционални врски.
Иако звучи како тренд од интернет, прашањето е дали навистина постои проблем. Одговорот е – делумно да.
Осаменоста кај мажите е реална, но не е проблем што ги погодува само нив. Таа е поширок општествен и здравствен проблем што може да влијае на луѓе од сите возрасти и ситуации.
Осаменоста не значи само да си сам – туку дека врските што ги имаш не ги задоволуваат твоите емоционални потреби. Може да бидеш опкружен со луѓе, а сепак да се чувствуваш осамено.
Зошто се зборува посебно за мажите?
Една причина е што сè повеќе се отвора разговор за машкото ментално здравје.
Многу мажи се воспитани да не покажуваат емоции, да не бараат помош и ја кријат ранливоста.
Со текот на времето, тоа може да доведе до изолација.
Исто така, мажите често имаат пријатели за дружење (кафе, спорт), но ретко длабоки, искрени разговори
Значи, проблемот не е дека немаат друштво, туку дека им недостига вистинска емоционална поврзаност.
Што велат истражувањата?
Резултатите се мешани. Некои покажуваат дека мажите (особено младите) се поосамени, други велат дека нивото на осаменост е слично кај мажи и жени
Дополнително, мажите почесто не признаваат дека се осамени поради стигма околу емоциите, па вистинската состојба можеби е уште посериозна отколку што изгледа.
„Епидемијата на машка осаменост“ не е само интернет тренд – постои реален проблем, но тој не е ограничен само на мажите.
Осаменоста е поширок феномен на модерното општество, поврзан со начинот на живот, односите и културата на комуникација.
А.Н.
